Mels Dees

Mariëlle van den Bergh exposeert als onderdeel van Patamap in de Zeeuwse Oase.

www.melsdees.eu

Grafiek of niet

Na decennia lang voornamelijk etsen te hebben gemaakt, ben ik daar 25 jaar geleden abrupt mee gestopt – voornamelijk om gezondheidsredenen. Dat was precies op tijd, want rond 1995 werden computers waarmee visuele informatie kon worden gemanipuleerd betaalbaar voor gewone mensen, zoals kunstenaars.
Ik stortte me enthousiast op het nieuwe medium en begon foto’s te manipuleren, te tekenen op de computer en 3d-ontwerpen te maken. Gaandeweg vormden die, samen met ruimtelijke installaties in de open lucht, een belangrijk deel van mijn artistieke output.

Zelf genomen foto’s zijn vaak het basismateriaal voor mijn werk, maar vreemd genoeg voel ik me geen fotograaf – eigenlijk maakt het me niet uit waar het beeldmateriaal vandaan komt. Soms is het gevonden materiaal, tot op straat aangetroffen negatieven toe. Soms zijn het moeizaam op het internet bij elkaar gezochte details: geen objets trouvés, maar objets cherchés.
Het werk ontstaat op het beeldscherm, moet daarom worden aangepast aan het offline bestaan, vaak als grootschalige print. Dan ontkom je niet aan zelf drukken en manipuleren van de machine. Jarenlang heb ik gedrukt op de grootformaat printer van het Grafisch Atelier Hilversum, maar die gaf twee jaar geleden de geest. Gelukkig kon ik daarna een vergelijkbaar tweedehands apparaat op de kop tikken, dat in mijn atelier al tientallen meters heeft gemaakt.

Mijn prent voor PATAMAP 2020, Beachcombing, dankt zijn bestaan min of meer aan de Covid-19 pandemie. Die zorgde ervoor dat mijn partner Mariëlle en ik zes weken op ons ‘Quarantine Island’ Terschelling zijn gebleven, waar ik met behulp van een drone materiaal voor de achtergrond heb gefotografeerd.
Uit een soort wantrouwen tegen het afbeelden heb ik altijd tweedimensionaal werk gevouwen tot 3D reliëfs en objecten. Daardoor ontstonden uit technisch en geometrisch fotomateriaal schelpen en andere natuurlijke vormen – en omgekeerd. In mijn door de pandemie aangewakkerde apocalyptische fantasieën zag ik hoe deze op het eiland waren aangespoeld.

Of fotografie tot de grafiek kan worden gerekend, is voor mij niet zo belangrijk. Het is wel een van de weinige technieken die zich ertoe leent zichzelf tot onderwerp te nemen: het is niet moeilijk een foto van een foto te nemen. Daardoor kon ik in Beachcombing een melancholieke reflectie op mijn eigen werk maken, en daar was het me om te doen.